Om nooit te vergeten

Om nooit te vergeten – Thomas Olde Heuvelt
Uitgegeven door Luitingh – Sijthoff
Genre: horror, thriller, kortverhalen

‘Vijf korte verhalen, die aanvoelen zoals een Escher schilderij eruitziet.’

Dit boekje bevat vijf korte verhalen van Thomas Olde Heuvelt. Dit is het eerste dat ik van deze schrijver heb gelezen en ik denk een redelijke indruk van zijn schrijfstijl te hebben.

De verhalen hebben allemaal een persoonlijke introductie, zo geschreven dat het vertelt lijkt te worden door iemand die naast je zit. Een prettige introductie voor de verhalen. Allemaal hebben ze een boodschap of zetten aan tot nadenken. Bij het lezen voelen ze realistisch aan en is het alsof je meekijkt met deze personen. Tegelijkertijd is de inhoud van de verhalen surrealistisch, bizar en magisch. Lees door deze verhalen heen de boodschappen van de schrijver.

Je weet hoe dit verhaal gaat
Een spookverhaal in een ander jasje, gebaseerd op een ‘urban legend’. Wellicht zal je je afvragen of dit écht mogelijk is. De hoofdpersoon vertelt zijn verhaal aan jou en waarschuwt. ‘Vermijd tunnels. En pas op voor de lange vrouw.’

De jongen die geen schaduw wierp
Een van de auteur zijn favoriete eigen verhalen. Een bizar verhaal, grappig en humoristisch geschreven, aan het einde een mooie boodschap. Taalgebruik voelt echt als kloppend met de hoofdpersoon, die in dit verhaal een tiener is. Al met al erg origineel en vermakelijk, zet aan tot nadenken.

De Inktlezers van Doi Saket
Tangmoo, een jongen in Doi Saket heeft geen wensen, in tegenstelling tot de andere inwoners. Hij blijkt erg bijzonder. Vele dorpsbewoners zijn vernoemd naar bijvoorbeeld een gebeurtenis. De namen en sommige uitspraken zijn vreemde woorden, passend bij het verhaal. Gelukkig staan de betekenissen er achteraf bij. De inwoners van Doi Saket vervullen wensen. Eén keer per jaar doet in Chiang Mai iedereen een wens en deze komen aan in Doi Saket. Een prachtige traditie ter ere van de riviergodin. Of toch niet? Boeddha, verlichting vinden en oorzaak en gevolg zijn grote thema’s in dit verhaal.

De vis in de fles
De auteur zegt dat dit verhaal helpt om los te laten. Tijdens het lezen vraag ik mij soms af waarom, maar ook dit verhaal geeft een mooie boodschap mee. Grappig, vreemd, soms verdrietig en toch ook troostend. ‘Als we niet vasthouden, moeten we loslaten. En als we loslaten, moeten we onze eigen baan vinden in het universum.’ De onverwachtse wendingen in dit verhaal bleven mij verbazen. Gelukkig wordt alles goed omschreven, anders is het lastig te volgen, zo bijzonder is dit verhaal.

Hertenhart en gembertimbaaltjes
Hervertelling van een klassiek sprookje, in een heel ander jasje. Soms voelt dit verhaal erg bekend, maar toch ook heel nieuw en anders.

Thomas Olde Heuvelt heeft duidelijk een levendige fantasie en weet verhalen te schrijven die je bijblijven. Als je hiervan houdt raad ik je zeker aan dit te lezen. Ik zal zeker meer van deze schrijver lezen.